1 september 2010

Vakantietijd! Nou ja, in Nederland dan, en voor de meesten is dat ook al weer achter de rug. In Rwanda merkten we dat vooral door de toename van het aantal toeristen uit het westen. Op vakantie gaan is in Rwanda iets voor rijke mensen.De "grote" vakantie is hier ook niet in juli/augustus maar in november/december. Wij zelf hebben onze vakantie ook nog tegoed. Het zomergevoel dat bij de Nederlandse vakantie hoort, hebben we hier dan ook helemaal niet. Het "zomergevoel" gaat hier het hele jaar door en al lijkt dat voor velen een droom, soms missen we de Nederlandse seizoenen. Op dit moment zitten we tegen het einde van het grote droge seizoen en komt er het korte regenseizoen. Daarna volgt grofweg het korte droge seizoen, gevolgt door het lange regenseizoen. We mochten deze week het eerste kleine regenbuitje ontvangen, wat nog niet genoeg was voor al het stof. Het gras heeft al een aantal weken zijn groene kleur verloren, en kleurt steeds verder naar bruin. De koeien geven zo'n 75% minder melk omdat vers gras moeilijk te vinden is. Voor veel mensen begint het watertekort een probleem te worden, waar mensen soms dagen zonder water zitten. Gellukkig beschikken wij hier over een aantal grote watertanks, al was het ook voor ons soms crisis en moest er een grote vrachtwagen met water besteld worden, wat peperduur is. Heel Rwanda kijkt dus uit naar "invura", regen.

Recent heeft Arnold een bezoek gebracht aan een vriend in de gevangenis. Dat was een belevenis op zich. Van te voren was toestemming gevraagd aan de gevangenisdirecteur. Toch waren ze erg wantrouwend toen ik op de dag van bezoek naar binnen wilde. Mijn tas werd uitvoerig onderzocht, gelukkig was ik al voorbereid en had geen camera of zelf een notitieblok bij me. Ze zijn erg bang voor negatieve rapporten naar buiten. De gevangenis, 2 uur ten zuiden van Kigali, zag er overigens keurig uit. Hij is in 2004 gebouwd met steun van de Nederlandse overheid. De bezoektijden zijn erg kort, na 20 minuten is het echt voorbij, te kort eigenlijk om echt te kunnen praten met Peter* (fictief).Ook waren er de constant luisterende oren van de bewakers en bleef het hoofd van de beveiliging op een afstand toekijken. We zaten op een bankje onder een afdak binnenin het gevangenis terrein, een luxe ten opzichte van de meeste mensen die buiten in de brandende zon een paar minuten de tijd hebbenvoor hun bezoek. Peter* zit levenlang in de gevangenis door misdaden tijdens de genocide. Zijn zaak is echter twijfelachtig door een aantal valse getuigen. Dit terzijde. Hoe mooi een gevangenis ook is, en hoeveel privileges je ook mag hebben, opgesloten zitten en geen vrijheid ervaren in een zware straf. We bidden voor Peter dat de waarheid zal overwinnen.

We hebben genoten van een aantal dagen met verschillende groepen kinderen en tieners die we georganiseerd hebben tijdens de afgelopen vakantie hier. We hadden hulp van diverse vrienden en een team uit Mombasa, Kenya (oude vrienden van vorig jaar!). Het blijft erg leuk en goed om onze tijd te investeren in relaties opbouwen met deze kinderen die we al regelmatig ontmoeten door diverse andere activiteiten als school en kerk. Alle kinderen en tieners hebben deze dagen als top! ervaren, en we hopen en bidden dat wat we met ze gedeeld hebben over de Levende God iets betekend voor de rest van hun leven. De kids komen van zulke verschillende achtergronden, sommige komen uit super arme gezinnen en moeten minstens een halfuur naar school lopen en kunnen niet eens hun uniform betalen. Anderen komen uit gezinnen die het beter hebben, maar zien hun ouders nauwelijks omdat die altijd bezig zijn met werk, studie en kerk. We proberen meer aansluiting te vinden met de ouders om ook met hun een relatie op te bouwen en het Levend Woord in hun gezin te mogen spreken.

In ons gezinnetje gaat het goed. Winnie is weer terug naar 4 uur per dag werken, waar alle stafleden van JmeO blij om zijn! Jemmy groeit goed en is erg nieuwsgierig, zo erg zelf dat als het niet donker is of we zijn gezichte niet toedekken hij gewoon niet in slaap wil vallen! Hij is een vrolijke en goedlachse baby. Davin heeft een ongelukje gehad met een deur, en is zijn rechter grote teennagel kwijt. Hij rent er echter niet minder hard om. Daniella kan inmiddels de getallen 1-10 goed lezen, en weet dat het vandaag "3" is! 10 september vieren we dat we 6 jaar getrouwd zijn. In de afgelopen maand mochten we allebei een achtereenvolgende zondag spreken in onze kerk. Dit verliep erg goed, en we ervaren dat er een stuk meer contact is met onze gemeente hier. Binnenkort starten we met een eenvoudige ouder- en huwelijksgroep in onze kerk, we werken nog aan de exacte details.